Donderdag 14 mei
We
hebben geen spoken of geesten gezien deze nacht! Vanmorgen stond er wel een prachtig ontbijt
voor ons klaar.
Het
was ook stralend mooi weer, iets anders dan de 3° waarmee we gisteren
vertrokken. De temperatuur steeg tijdens
de dag tot 22°. De koude hebben we nu
wel definitief achter ons gelaten. Hier
is al een zachter klimaat. Stillekesaan
beginnen in deze regio de bomen ook een groene schijn te krijgen, het gaat niet
lang meer duren of de blaadjes staan open.
We
reden dwars door New Brunswick en
overnachten vanavond in Edmondston een stadje op de grens met Quebec en
de Amerikaanse staat Maine. De gevolgen van de zware winter hebben we nog wel
meegemaakt. Onderweg was er een weg
afgesloten omdat deze overstroomd was.
Er loopt een rivier langs en die was zover buiten zijn oevers getreden
door het smeltwater dat de weg overstroomd was.
Een heel stuk moeten omrijden dus.
Verderop was de weg wel vrij, maar er stond water tot aan de rand en we
zagen dat de bomen die er stonden normaal niet in het water hoorden te staan.
In
Grand Falls zijn grote watervallen midden in de stad, deze waren ook meer dan
overvol door het smeltwater. Hier was
het natuurlijk een prachtig zicht, maar het bewijst nogmaals wat de mensen hier
allemaal vertellen, het was een heel zware winter dit jaar. Vanmorgen nog de vrouw van het hotel, zij
vertelde ons dat de sneeuw tot op twee derde hoogte tegen de deur lag. Ze kon
niet meer buiten. Gelukkig zat er langs
de voordeur wind waardoor de sneeuw weggeblazen werd en kon ze langs daar wel
nog buiten. En in België ligt alles al
plat als er een pelleke sneeuw van 1 cm ligt…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten