Dinsdag 12 mei
Vannacht
heeft het veel geregend en vandaag is het ook niet veel droog geweest. Het was ook koud, tussen de 7° en maximum 10°
hadden we.
We
volgen ook vandaag weer de kust. Vanuit Miramichi tot iets voorbij Shediac, daar
steken we over naar PEI of volledig Prince Edward Island
Via
de Confederation Bridge. Deze brug is 13
km lang en loopt over de zee. Spijtig
genoeg was het tijdens onze overtocht serieus hard aan ’t regenen en zodoende
reden we zo een beetje in het niets, hebben we helemaal niets gezien van de
omgeving….Hopelijk is het tenminste droog en helder bij de terugrit. Heen en
terug over de brug rijden kost voor een normale personenwagen 50 dollar. Eenmaal op PEI aangekomen arriveren we in een
totaal weer ander deel van Canada. PEI is een aparte provincie van Canada en de
enige die geen landgrenzen heeft. Het
eerste plaatsje dat we bezoeken is Victoria, een vissersdorpje dat precies uit
een prentjesboek geknipt is. Ondanks de
regen zag het er kleurrijk en pittoresk uit. Hier zagen we ook alweer dat de
kreeftenvangst heel belangrijk is.
Onderweg zagen we op zee reeds plaatsen waar heel veel kreeftenfuiken
lagen, hier stonden de boten met fuiken ook klaar om te vertrekken. We reden via de Central Coastal Drive naar
Charlottetown.
Onze
namiddag was ook snel om en door de regen hebben we de dag afgesloten met een
binnenaktiviteit namelijk een bezoek aan de plaatselijke microbrouwerij Gahan en
het proeven van hun brouwsels. Weer
echte aanraders van bier geproefd!
Canada is zeer goed bezig op bierbrouw gebied!
De
baas van het hotel waar we verblijven is een Nederlander. Allé was Nederlander, hij is al 33 jaar hier
intussen. Hij vertelde ons dat het dit
jaar een extreem zware winter was met
extreem veel sneeuw. Normaal ligt er 2
tot 2,5 meter sneeuw, dit jaar was het
tot 5 meter. Volgens hem waren er
mensen die hun auto als gestolen hadden opgegeven, en die na de dooi zagen dat
deze enkel onder gesneeuwd was en niet gestolen….Misschien hebben we alleen
maar een grappige hotelbaas, maar ’t kan ook zijn dat hij alleen een klein
beetje overdreef. Of zou het echt zijn….Kortom
de winter was zwaar en hard, iedereen is blij een andere kleur dan wit te zien
de laatste dagen.
Morgen
hebben we een dagje om over het eiland rond te toeren, maar we weten nu al dat
het niet de laatste keer zal zijn dat we hier zijn. Het is een verborgen juweeltje. Hier komen weinig toeristen en het is hier
mooi en rustig en daar het redelijk dicht bij Europa ligt is het boeiend de
geschiedenis van dit eiland te leren kennen aan de hand van de vele historische
plaatsen en monumenten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten